Naon nu frase "Kalayan - teu ngahargaan, sarta leungit - urang ceurik?"

Sering pisan dina biantara aya sapertos ekspresi populér: "Jeung - teu ngahargaan, tapi leungit, weeping". Loba malah yakin yén éta téh paribasa Rusia. Sanajan kitu, ieu téh teu sagemblengna bener. Barina ogé, frase "Kalayan - teu ngahargaan, jeung leungit, nangis" nyaeta panulis, anu masihan hirup nya.

Anu datang nepi ka ieu kecap jangjangan

Sababaraha urang yakin yén ditimukeun babasan kawentar "Kalayan - teu ngahargaan, sarta leungit - urang ceurik," nyeratna, kontemporer, sababaraha pujangga, anu wished pikeun tetep anonim. Sabenerna, ieu nyumbang kanyataan yén loba fans ka indulge di versification ngenalkeun kecap ieu dina karya maranéhanana tanpa rujukan ka panulis nyata. Ku kituna, aranjeunna anu diwanohkeun kana maca sesat, anu atribut ieu mangrupakeun ide wijaksana jeung pujangga, saha mimitina anjeunna encountered eta.

Mimitina kitu, frase "Kalayan - teu ngahargaan, jeung leungit, nangis" ieu diulas vaudeville panulis-playwright S. Solovyov dina 1844. Sanajan kitu, eta ditiup saeutik béda: "Keur naon urang teu nyimpen, leungit, nangis" na diulas sakumaha judul prestasi heboh di maranéhanana taun.

Anu mantuan ieu kecap mangtaun Kinérja

Engké, dina dasawarsa, salaku awal salaku 1854, ekspresi ieu dipaké dina bukuna "Daging buah semedi" Kozmoy Prutkovym. Eta kudu ngijinkeun eta kanyataanna panulis sakumaha sapertos teu aya. "Kozma Prutkov" éta nu pseudonym ngabawah digawé Zhemchuzhnikova baraya Alex, Alexander jeung Vladimir, kitu ogé para pujangga Alexei Tolstoy. Ku alatan éta, loba nyieun kasalahan nu di nandaan ka aranjeunna kecap "Kalayan - teu ngahargaan, sarta leungit - urang ceurik".

Anu ceuk frase kahiji, urang ayeuna nyaho - Soloviev di vaudeville Na. Tapi janten hatur nuhun kawentar ka sponsor nu "Daging buah tapa". Sangkan bisa nganggap yen "bapa" mibanda sababaraha hikmah ieu.

Harti kecap "Kalayan - teu ngahargaan, jeung leungit, nangis"

Frase ieu disumputkeun harti jero. Kecap sorangan bisa attributed boh sisi kahirupan manusa. Sarta Hal utama éta jalma teu nyaho kumaha carana ngahargaan leres maranéhanana, salawasna hayang deui, kusabab naon jeung sumpah nu kumaha maranéhna sorangan.

Ngawangkong ngeunaan naon hartina nyebutkeun, anjeun tiasa apal kartun ieu. Hiji lalaki humandeuar yén sapatu unfashionable Na. A lulus ngalir dina baé korsi roda anu boga na teu gaduh suku. Maksudna, ngabogaan suku, sababaraha jalma mikir ngeunaan naon kabagjaan hébat ieu. Tapi kalah aranjeunna ditumpurkeun nepi pinuh ngartos kumaha ieu hébat méméh hirup, leumpang, ngajalankeun, komo dina sapatu unfashionable.

Jadi beunghar, jalma mindeng recalls siswa taun lapar jeung reverence. Sumuhun, sakali ieu hese, éta malah mungkin, dianggap dirina syahid, manéhna miharep leuwih. Tapi meunang sagala hanjelu sarta nangis ngeunaan naon atuh ngimpi, pangusaha kumaha bae sukses ngeunaan pamadegan taun nalika aya euweuh roti di kaayaanana, tapi ieu silaturahim, kasatiaan, cinta, pamuda, kaséhatan.

Kawas bari Anjeun Bisa!

Frase nyekel Ieu lumaku jeung keur hubungan manusa. Barudak mindeng pasea jeung kolotna, ulah ngadangukeun parentah maranéhanana, menyakiti aranjeunna kalayan kecap kasar-Na. Loba jalma nganggap dirina janten deeply bagja sabab, dina pamadegan maranéhna, geus meunang acan ngartos maranéhanana "karuhun". Tumuwuh nepi, barudak ngarti yén ngadeukeutan kolotna kudu di sakabeh dunya aya hiji. Ngan dina wayah éta indung jeung bapa kuring geus jadi heubeul, gering, exhausted alatan troubles di kulawarga, nu ngagagas jeung éta ngan barudak sorangan.

Sarta kadangkala asa kawas hese tanpa indung atawa bapa, kumaha kuat bakti tur cinta maranéhanana, urang geus di nonoman atanapi malah budak leutik. Lajeng sarébu kali teens bakal kutukan diri pikeun teu sanggeus cherished hubungan anu aranjeunna geus dirumuskeun ku sifat, anu henteu ngaapresiasi diwariskeun aranjeunna kabagjaan.

Sabaraha nelepon ngajaga leuwih maranéhanana dipikacinta, urang ngadangu ti putri dipelak-up na putra! Urang ngadenge, tapi salawasna butuh kana haté. Parental bakti loba ngarasa wajib, nyandak for teu dibales, moal ngahargaan.

Ulah renounce asih!

Pasangan, lila biasa saling, teu panjang mikaresep hubungan kulawarga maranéhanana. Sabaraha dina subjék ieu ditulis ku guyonan bodo! Salaki istri maranéhanana disebut cobras jeung oray, sarta maranéhanana di respon kana halves kadua maranéhanana dileler euweuh epithets kirang vivid, nelepon aranjeunna embé, domba jeung kecap lianna. Urang keur diajak ngobrol ngeunaan pasangan nikah paling biasa nu teu boga masalah naon - mung punah tina gairah. Tur jadi lamun separation nyaeta sangkan aranjeunna duanana senang, tapi - euweuh. Lajeng urut pencinta ngarti yén kaleungitan salaki hiji tantamount pati spiritual.

Sami manglaku ka babaturan na pencinta anu mikir yén sagalana geus lumangsung kiwari - teu serius, henteu jadi berharga. Ku alatan éta, antara baraya anu sering quarrels, salah harti. Ieu ngan sanggeus liburan urang ngawitan ngawujudkeun kumaha penting éta pikeun komunikasi baheula. Tapi, hanjakalna, teu salawasna mungkin mulangkeun hubungan leungit.

Ku panangan lampu tina penyair

Sajak gaduh fitur ieu - figuratively jeung nyimpulkeun hakekat pamikiran ngeunaan kahirupan. Ku kituna mindeng di dua jajar ngandung pikiran pisan succinct na conclusions yén pamikiran pujangga asalna. Tur aya sayings modern ngeunaan kahirupan, anu mangrupa bagian tina ucapan urang.

"Di ngewa kuring sorangan geus teu mungkin, kumaha gancang maneh teu ngajalankeun!"; "Ketawa teu dosa on naon sigana ridiculous!"; "Éra fool, fool guyonan jeung ngajawab kalawan awéwé hiji hal anu sarua anu narik cai kalawan tabung. Ti tilu ieu, nganteurkeun kami, O Allah! "

Mindeng paribasa jeung sayings mangrupakeun hiji string of fabel. Éta aranjeunna, keur moral gawé pondok ieu, nembongkeun loba aspék karep manusa, kelemahan, kasalahan. Dina hal ieu, fabulist Krylov, meureun milik korma teh.