Krylov urang fabel "Siskin na Dove nu". Naha gloating exterminable?

Unggal karangan Krylov mawa hikmah duniawi tangtu ngajarkeun "alus tur caang," atawa, sahenteuna, nembongkeun kumaha carana kalakuanana teu kudu. Krylov urang fabel "Siskin jeung Dove" - teu ngabeda, tapi yén Aisyah ngungkabkeun, urang bakal ngabahas handap.

dongeng

Chizh ngagaduhan kana bubu, jeung, ningali ieu, japati leuwih anjeunna di unggal jalan laughs sarta nyebutkeun yen anjeunna kumaha bae pernah bisa nyanggap jadi stupidly di snare nu. Jeung anjeun nyaho naon anu lumangsung sanggeus bari? Anjeunna henteu aya bewara bubu jeung kapanggih dirina dina sél. Di dieu hiji fabel cukup lugas "Siskin jeung japati teh."

moralitas

Salah teu kudu gloat ngaliwatan duka atawa kasulitan serius lianna. Sugan isukan scoffer bisa meunang kana kaayaan anu sarua. Krylov urang fabel "Siskin na Dove nu" teu teuing nyusahkeun cara analisa. Kalayan ieu, sigana katuhu jeung murid nu. Salajengna, sababaraha pertimbangan nya éta provoked ku Ivan Andreyevich.

Bandingkeun diri ka batur - di alam manusa. Tur euweuh urusan sabaraha Eastern lila spiritual atawa geus bébéja urang yen urang kudu bersaing hijina mibanda sorangan, urang masih stubbornly pilari dina arah nu tatangga, ko-pagawe atawa ngan passerby a. Tur upami dengki jero-rooted na schadenfreude oge moal jadi gampang meunang. Éta japati kami (eta ngabejaan a fabel of Krylov "Siskin jeung Dove") ukur nempo hiji Kanaria di quandary a, jeung geura mimitian coba situasi pikeun dirina.

Bisa hiji jalma ngalakukeun hadé?

Dina respon kana sual penting ieu, urang nyandak sakumaha hiji babaturan deukeut Michel Montaigne jeung Don Corleone. Kahiji ngomong: "Hayu urang pikir lempeng". Mimiti kasampak di lalaki tanpa prasangka, lajeng ngahurungkeun ka pangawasa Don Vito Corleone.

Tangtu, urang hoyong yakin nu pangalusna - ieu oge bagian tina alam manusa, tapi praktekna nunjukeun yen jalma nu teu teuing ngalaman robah dina dua rébu taun ka tukang.

Ieu ogé ceuk Bulgakov Voland, sarta ulah abate popularitas ti tragedies Yunani. Lamun jalma geus robah pisan abruptly, éta Sophocles na Euripides bakal geus ditinggalkeun balik budaya, tapi ieu henteu lumangsung.

Simkuring oge prihatin ngeunaan tragedi na Shakespeare, sarta aya perfidy, malevolence jeung licik cukup, tapi maranéhna teu ganggu kami. Tiap generasi anyar crouches ka sumber ieu inspirasi, teu wungkul, tapi ogé tina hikmah filosofis.

Dina basa sejen, naon ieu, tapi lalaki masih di virtues sarta vices. Hijina hal anu geus robah téh gambar maranéhna: seni (jeung pustaka hususna) geus jadi leuwih canggih tur lengkep dina rasa ieu. "Siskin jeung Dove" - Krylov fabel, dilakukeun dina gaya heubeul: karakter basajan tur jelas, sarta gol maranéhanana jelas sakumaha dinten.

Kiwari éta waktu datang pikeun nasehat ka Don Corleone. Anjeunna ngawartoskeun barudak na di handap: ". Ulah ngabejaan saha, iwal anggota kulawarga, kumaha nuju anjeun mikir" Bisa nambahan: lamun teu untung ku baraya, tuluy maranehna teu masihan kaluar pikiran anjeun.

Lamun teu bisa ngelehkeun niat jahat dina lalaki nu sakaligus jeung sakabeh, sarta kami sumping ka kacindekan yen ieu teu mungkin, sakuduna sahenteuna nyumputkeun tina luar, tapi malah leuwih ti kitu ku vicissitudes korban. Hanjakal, urang keur tempo japati hiji kaluar tina pagawean (dina fokus perhatian - "Siskin jeung Dove", hiji fabel of Krylov) pikeun ieu ngan teu boga pikiran jeung kecerdasan.